Στο ίδιο τσουβάλι: Μια απάντηση στην δαιμονοποίηση του κρασιού
Γράφει η Συνεργάτιδα της Εταιρείας & WSPC Certified κα Μαρία Παπαγεωργίου
Στη σύγχρονη συζήτηση γύρω από τις υγιεινές συνήθειες και τον περιορισμό του αλκοόλ, παρατηρείται συχνά μια άδικη εξίσωση. Το κρασί τοποθετείται βιαστικά στην ίδια κατηγορία με βαριά, μαζικής παραγωγής αλκοολούχα προϊόντα ή υπερ-επεξεργασμένα τεχνητά ποτά.
Ας θυμηθούμε κατ’ αρχάς τι είναι το κρασί:
Μια ευφυής μέθοδος συντήρησης, όχι ένα μέσο μέθης
Το κρασί δεν δημιουργήθηκε με σκοπό τη μέθη. Γεννήθηκε από την ίδια ανάγκη που γέννησε το ελαιόλαδο και το τυρί: την ανάγκη του ανθρώπου να διατηρήσει τα αγαθά της γης για όσο δυνατόν μεγαλύτερο χρονικό διάστημα και να τα μεταφέρει σε μακρινές αποστάσεις. Όπως το ελαιόλαδο «φυλάκισε» τα χαρακτηριστικά της ελιάς και το τυρί διέσωσε το ευαίσθητο γάλα, έτσι και το κρασί υπήρξε ο μοναδικός παραδοσιακός τρόπος για να αξιοποιηθεί ο πολύτιμος χυμός του σταφυλιού. Είναι το αποτέλεσμα μιας αρχαίας, ευφυούς συνεργασίας του ανθρώπου με τη φύση.
Ο σύντροφος του γεύματος και αναπόσπαστο κομμάτι της Μεσογειακής Διατροφής
Στο παραδοσιακό μεσογειακό πρότυπο, το κρασί δεν καταναλώνεται ποτέ αποκομμένο. Αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της Μεσογειακής Διατροφής, μιας παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς. Ένα ποτήρι κρασί στο καθημερινό τραπέζι είναι ένα ζωντανό, φυσικό προϊόν. Συμπληρώνει και αναδεικνύει τις γεύσεις των φαγητών, προάγοντας το μέτρο, τη συντροφικότητα και την αργή απόλαυση.
Γιατί λοιπόν να μπαίνει το κρασί στο ίδιο τσουβάλι και τι συνέπειες έχει αυτό το «τσουβάλιασμα»;
Η απειλή της βιομηχανοποίησης και ο «Θάνατος του Αμπελώνα»
Η τάση να εξισώνεται το κρασί με άλλα ποτά ανοίγει την πόρτα σε μια επιθετική αγορά μαζικών, εργοστασιακών προϊόντων, τα οποία φτιάχνονται σε γραμμές παραγωγής 365 ημέρες τον χρόνο και έχουν σταθερή παραγωγή επειδή δεν χρειάζονται τον αγρότη, ούτε εξαρτώνται από τον καιρό, τις ξηρασίες ή τις ιδιαιτερότητες της κάθε σοδειάς.
Η αποδυνάμωση του παραδοσιακού αμπελώνα:
- Πλήττει τον Πρωτογενή Τομέα.
- Ερημώνει την ύπαιθρο.
- Μεταφέρει το κέρδος από τον τοπικό παραγωγό στις βιομηχανίες μαζικής κλίμακας.
- Επιβαρύνει το περιβάλλον, καθώς η εργοστασιακή παραγωγή απαιτεί τεράστια ενέργεια, σε αντίθεση με το χαμηλό αποτύπωμα ενός φυσικού αμπελώνα.
- Σε χώρες όπως η Ελλάδα, όπου η αγροτική παραγωγή είναι η «βαριά βιομηχανία», η στροφή αυτή πλήττει την εθνική οικονομία και οδηγεί στον οικονομικό αφανισμό των μικρών παραγωγών.
Ο αμπελώνας αποτελεί ζωτικό κομμάτι της παγκόσμιας και της εθνικής μας κληρονομιάς. Το κρασί είναι ένας ζωντανός δεσμός με τις ρίζες, τη γη και την παράδοσή μας. Στηρίζουμε τους ανθρώπους του μόχθου κι ευλαβικά δεχόμαστε το πολύτιμο δώρο που η φύση βάζει στο ποτήρι μας.
Απολαύστε υπεύθυνα!